پیرامون تولد وزندگی امام رضا"ع"


                               


امام هشتم ،ابوالحسن" علی بن موسی" ملقب به رضا ،دهمین معصوم  است.کنیه ایشان ابوالحسن ثانی است چرا که کنیه امام موسی کاظم(ع) نیز ابوالحسن است. از جمله القاب ایشان: رضا، صابر،رضی، فاضل ،صدیق، عالم آل محمد،غریب الغربا،شمس الشموس ومعین الضعفا می باشد. ایشان در سال148 ه .ق در شهر مدینه به دنیا آمد.پدر ایشان امام موسی بن جعفر امام هفتم شیعیان ونام مادر ایشان بانویی به نام نجمه که القابی چون(تکتم, سکن,صقره ,اروی,شقرا,ام البنین وطاهره) نیز داشته است که از اهالی نویه است که پس از ورود به خانه امام موسی کاظم(ع) وی را نجمه نامیدند ولادت ایشان روز ۱۱ذی القعده به روایات متعددی صورت گرفته ودر همان سالی است که پدر بزرگ ایشان یعنی امام جعفر صادق(ع) به شهادت رسیدند. یکی از القاب مشهور ایشان رضا است وبه این دلیل شهرت زیادی دارد که خداوند ,دوستان وحتی دشمنان ایشان از او راضی وخشنود بودند. دوران کودکی وجوانی این امام بزرگوار در مدینه گذشت . اخلاق نیکو, دانش فراوان ,ایمان وعبادت بسیار وپاسخ گویی به سوئالات علمی ومذهبی بسیار سخت از جمله خصوصیات بارز ایشان بود. ایشان بسیار خوش سخن وخوش اخلاق بودند ودر گفته های خود نکات پند آموز و دقیق را بیان می کردند آن حضرت در سن ۳۵ سالگی به امامت رسیدند. مدت امامت این امام بزرگوار ۲۰سال بود که سه سال به عنوان "ولیعهد"مامون عباسی بودند. دوران حیات امام رضا(ع) اوج گرایش مردم به دینداری و اهل بیت(ع)بود. در این دوران شخصی به نام عبدالله ملقب به مامون که از همه حاکمان حکومت عباسی زیرک تر و دانا تر به فقه وکلام بود روزی ادعای تشیع کرد اما کم کم نقاب از چهره برداشت و پس از رسیدن به قدرت برای پایداری حکومتش تصمیم گرفت با امام رضا(ع) ویارانش به گونه ای دیگر برخورد نماید پس برای امام نامه نوشت وحضرت را به ولیعهدی خود منصوب کرد. امام (ع)ابتدا نپزیرفت اما پیگیری و پافشاری  مامون باعث شد که امام(ع) ناگزیر به خراسان برود اما قبل از هجرت چندین بار نزد قبر حضرت رسول(ص)حاضر شدند وبه گونه ای زیارت کردند که همه فهمیدند این سفر مورد رضایت ایشان نیست وبه همه اقوام خود فرمودند:"بر من گریه کنید چون که دیگر به مدینه باز نخواهم گشت".        امام رضا(ع)در این سفر کوشید تا مردم را با اسلام, قرآن, شیعه واخلاق و آرمانهای اسلامی آشنا کند، شرکت در جلسات بحث وگفتگو با دانشمندانی که از گوشه و کنار دنیا می آمدند از جمله فعالیتهای امام(ع) در آن زمان بود که این کار کم کم خشم مامون را برانگیخت تا ابنکه بالاخره این امام بزرگوار  را در سن ۵۵ سالگی در شهری بنام طوس واقع در خراسان ایران که امروزه به نام "مشهد الرضا" شهرت دارد و در آخر صفر سال 203ه.ق مسموم کردند وبه شهادت رساندند.از جمله همسران ایشان سبیکه یا خیزران مادر امام محمد تقی که پس از شهادت پدر در سن هفت سالگی به امامت رسیدند . علمای شیعه ایشان را تنها فرزند امام نامیده اند ولی برخی منابع فرزندان دیگری همچون ابو محمد حسن, جعفر, ابراهیم, حسن , عایشه وفاطمه نیز برشمردند.

ذکر روایتی از امام رضا(ع)


                           

آیت الله مجتبی تهرانی با اشاره به روایتی از امام رضا(ع) در مورد رفع گرفتاری ها گفت: ما روایات مختلفی در این باب داریم که وقتی انسان در گرفتاری قرار می‏گیرد، چه ذکری بگوید‌ که حضرت(ع) در این حدیث بر ذکر «یارئوف و یارحیم» تأکید می فرماید

به مناسبت دهه کرامت و ایّام ولادت امام رئوف علی بن موسی الرضا(ع) حدیثی از امام هشتم(ع) به شرح آیت الله مجتبی تهرانی در پی می آید:
 
رُوِی عن اباالحسن الرضا(علیه‏السلام) قال: رَأَیْتُ أَبِی(علیه‏السلام) فِی الْمَنَامِ فَقَالَ یَا بُنَیَّ إِذَا کُنْتَ فِی شِدَّةٍ فَأَکْثِرْ مِنْ أَنْ تَقُولَ یَا رَئُوفُ یَا رَحِیمُ وَ الَّذِی نَرَاهُ فِی النَّوْمِ کَمَا نَرَاهُ فِی الْیَقْظَةِ
 
در روایتی از امام هشتم(ع) منقول است که حضرت فرمودند: من در خواب پدر بزرگوارم یعنی موسی‏بن‏جعفر(ع) را دیدم؛ «رَأَیْتُ أَبِی(ع) فِی الْمَنَامِ فَقَالَ»، پدرم فرمود: «یَا بُنَیَّ»؛ ای فرزند من، «إِذَا کُنْتَ فِی شِدَّةٍ»؛ آنگاه که در شدّت و سختی قرار گرفتی، «فَأَکْثِرْ مِنْ أَنْ تَقُولَ»، زیاد این ذکر را بگو : «یَا رَئُوفُ یَا رَحِیمُ».
 
بعد حضرت می‏فرماید: «وَ الَّذِی نَرَاهُ فِی النَّوْمِ کَمَا نَرَاهُ فِی الْیَقْظَةِ»؛ امام هشتم(ع) به قول ما، دفع دخل مقدّر می‏کند که نگویی: آقا خواب دیده. لذا حضرت می‏فرماید: آنچه را که ما در خواب می‏بینیم مثل آن چیزی است که در بیداری می‏بینیم. تعبیر عجیبی است. «وَ الَّذِی نَرَاهُ فِی النَّوْمِ کَمَا نَرَاهُ فِی الْیَقْظَةِ»؛ یعنی شبهه ای در آن نیست.
 
ما روایات مختلفی در این باب داریم که وقتی انسان در گرفتاری قرار می‏گیرد، چه ذکری بگوید. ‌یکی از آن‏ها همین ذکر است. حتّی حضرت برای این ذکر سقف هم نمی‏گذارد که چه تعدادی بگو. بلکه می‏فرماید: خطاب به خداوند زیاد بگو: «یَا رَئُوفُ یَا رَحِیمُ». یعنی اگر خدا را به این نام بخوانی،‌ شدّت و سختی‏ات بر طرف می‏شود.

در روایت دیگری از امیرالمؤمنین(ع) منقول است که حضرت فرمودند: در  شدّت و سختی بگو: لا حَولَ و لا قُوّة إلّا بِاللهِ العَلِیِّ العَظیم. چه بسا به قول ما در این دو روایت یک جنبه‏های ذوقی هم باشد که چون یکی از القاب امام هشتم(ع)، رئوف است، پدر بزرگوارش به پسرش سفارش می‏کند که وقتی در شدّت گرفتار شدی، ذکر «یَا رَئُوفُ یَا رَحِیمُ» را بگو. لذا چون یکی از القاب امام هشتم(ع) رئوف است، «یَا رَئُوفُ» را بر «یَا رَحِیمُ»، مقدّم می دارد و می‏فرماید موجب گشایش در کارهایتان می‏شود.

هفته کرامت مبارکباد


 دهه پرخیر وبرکت" کرامت" و تولد حضرت معصومه (س) و برادر گرامیشان حضرت امام رضا(ع) اسوه بخشش و نیزروز بزرگداشت حضرت احمد بن موسي شاه چراغ (ع) را بر تمامی مسلمین جهان تبریکعرض می نماییم.

                                      

دهه کرامت، دهه اول ماه ذی‌العقده است و آغازش با ولادت حضرت معصومه (علیهااالسلام) و پایانش با ولادت حضرت ابوالحسن علی بن موسی‌الرضا(علیه السلام) می‌باشد. این دهه یادآور بسیاری از مطالب عالی و مفاهیم بلند و سازنده و ارزشمند است. دهه کرامت یادآور لطیف‌ترین علائق و مهر و وفاهای کم‌نظیر یک خواهر نسبت به مقام شامخ و معنوی برادر است.

مهر و وفایی که خواهر مهربان و دلداده را به هجرت وادار نموده و غربت و بیماری و مرگ در فصل جوانی را برای او آسان کرده است.

مهربانی که جز در مورد امام حسین و حضرت زینب (علیهما‌السلام) سابقه ندارد.

 

دهه کرامت تداعی کننده عزم و قاطعیت و اراده آهنین زنان بزرگ و بانوان والامقام و گرانقدر جهان می‌باشد.

تمام مفاهیم سازنده‌ای که ما در فرهنگ اسلامی داریم در این دهه تداعی می‌شوند چرا که حرم حضرت معصومه و امام رضا (علیهماالسلام) کانون دعا و قرآن و نیایش و ... است.

دهه کرامت یادآور تحول آفرینی بانوان آسمانی است و این که می‌توانند رهبری دل‌های صدها میلیون مسلمان را در طی اعصار عهده‌دار بشوند.

دهه کرامت یادآور زهرا و زینب (سلام‌الله علیهما‌السلام) است.

تمام مفاهیم سازنده‌ای که ما در فرهنگ اسلامی داریم در این دهه تداعی می‌شوند چرا که حرم حضرت معصومه و امام رضا (علیهماالسلام) کانون دعا و قرآن و نیایش و ... است.

دهه کرامت یادآور تمام خوبی‌هاست. و یادآور جمال انسانی است. 

ذكر حكایتی در جهت شفا یافتن: جریان خانمی است که از یکی از شهرهای جنوبی آمده بودند به قم و مربوط به حدود 70 سال قبل است. این خانم باردار بوده بعد از مدتی حس می‌کند که جنین حرکت ندارد. طبیب تشخیص می‌دهد که بچه در شکم مادر مرده است و نیاز به جراحی دارد. که در آن زمان جراحی اینقدر آسان نبوده و سختی‌های بسیار داشته است.

آن زن و خانواده‌اش خیلی ناراحت شدند و نمی‌توانستند به جراحی تن بدهند. لذا زن و شوهر به عزم زیارت حضرت امام رضا (علیه‌السلام) و توسل به ایشان از شهرشان خارج می‌شوند.

نتیجه که حضرت معصومه(علیهاالسلام) در انحصار گروه و افراد خاصی نیست هر کس، در هر جایی مشکلی داشته باشد به اذن خدا حل آن مشکلات در توان ایشان است. و سرمایه‌ای برای مسلمین و شیعیان هستند.

در مسیر به قم می‌رسند و به زیارت حضرت معصومه (علیها‌السلام) می‌روند. زن می‌گوید به محض این که وارد صحن شدم حس کردم جنین در شکم حرکت کرد. بسیار خوشحال می‌شوند و نامه می‌نویسند به فامیل که ما به مشهد نرفته به برکت قبر منور حضرت معصومه(علیها‌السلام) بچه حرکت کرد.

در جنبه مالی: این مسئله برای خیلی‌ها پیش آمد کرده است و به برکت حضرت مشکل‌شان حل شده است.

خود من در اوائلی که به قم آمده بودم در فصل سرما و فقر بود. عصر پنج‌شنبه‌ای از مدرسه با دلتنگی بیرون آمدم. در اطراف حرم می‌چرخیدم. به نزدیکی در مسجد اعظم رسیدم. دم غروب بود و هوا به شدت سرد. جمعیت زیادی در آنجا نبود. در همان بین مردی جلو آمد و پس از سلام و علیک وجهی به من داد و رفت. و آن فرد را هم نشناختم.

و این عنایتی بود که حضرت فاطمه معصومه (علیها‌السلام) به من کرد.

در جنبه علمی و فرهنگی: جریان ملاصدرا، فیلسوف نامدار است. که حدود چهار سال در نزدیک قم زندگی می‌کردند و وقتی سوالات علمی برایش پیش می‌آمد به قم می‌آمد و متوسل به حضرت معصومه(علیها‌السلام) می‌شد و حل مشکل علمی و فلسفی خود را طلب می‌كرد و مشکل علمی‌اش حل می‌شد و می‌رفت .

نتیجه که حضرت معصومه(علیهاالسلام) در انحصار گروه و افراد خاصی نیست هر کس، در هر جایی مشکلی داشته باشد به اذن خدا حل آن مشکلات در توان ایشان است. و سرمایه‌ای برای مسلمین و شیعیان هستند.

 

3- چه ویژگی سبب شده که حضرت معصومه‌ (علیهاالسلام) کانون نشر معارف اهل‌بیت از قم شوند؟

برای پاسخ به این سوال باید چند مطلب کنار هم قرار بگیرد.

1- ذاتاً تربت و سرزمین قم، سرزمینی مقدس است. حتی بعضی از روایات است که از شب معراج هم به قم اشاراتی شده است. شهر قم، شهری است که فرقه‌های باطل کمتر از جاهای دیگر در آن به وجود آمده است. امام صادق (علیه‌السلام) درباره شهر قم می‌فرماید: تربة مقدسه و اهلها منّا و نحن منهم؛ سرزمینی مقدس است و اهل و ساکنان آن از ما (اهل‌بیت) هستند و ما هم از آنها هستیم. (علامه مجلسی در بحارالانوار نقل کرده است.)

2- اهل قم همیشه مورد ستایش بودند. چرا که از آغاز کار پیوند ولایی و ناگستنی با خاندان پیغمبر داشتند و به این خاندان بسیار علاقه داشتند.

از فرازی از زیارتشان می‌شود استفاده کرد که: "فانّ لک عندالله شائاً من ‌الشان."

که برای این جمله معنی که به نظرم می‌رسد را بیان می‌کنم که یعنی: برای تو شانی از شوون ولایت الله است. رتبه‌ای از ولایت خدا. یعنی تو کارهای خدایی می‌کنی. تو به اذن خدای تبارک و تعالی خرق عادت می‌کنی.

3- بالاتر از دو مطلب فوق این مسئله، از عظمت و جلالت و نورانیت و معنویت شخص حضرت فاطمه معصومه (سلام الله علیها‌) است. که از یک سو دختر حضرت موسی بن جعفر(علیهماالسلام) و از سویی دیگر خواهر امام رضا (علیه‌السلام) و از یک سو عمه امامان بعدی خصوصاً امام جواد علیه‌السلام است. مقامات معنوی ایشان خیلی بالاست.

از فرازی از زیارتشان می‌شود استفاده کرد که: "فانّ لک عندالله شائاً من ‌الشان."

که برای این جمله معنی که به نظرم می‌رسد را بیان می‌کنم که یعنی: برای تو شانی از شوون ولایت الله است. رتبه‌ای از ولایت خدا. یعنی تو کارهای خدایی می‌کنی. تو به اذن خدای تبارک و تعالی خرق عادت می‌کنی.

امام صادق(علیه السلام) خبر می‌دهند که از ما یک بانویی در قم دفن می‌شوند و این حرف را قبل از ولادت حضرت فرمودند.

و قداست باطنی حضرت معصومه(علیهاالسلام) که باعث افتخار شیعیان جهان است.

4- دامنه شفاعت حضرت معصومه(علیهاالسلام) خیلی وسیع است آیا ممکن است این شفاعت با همان شفاعت جهانی که از قم سرایت پیدا می‌کند ارتباطی داشته باشد؟

عالم، جهان علل و اسباب است. و اینگونه نیست که بی‌جهت کسی به مقام شفاعت برسد. راه هدایت، از قم گسترده می‌شود. از قم علم و دانش و کمالات معنوی به تمام سرزمین‌ها ریزش می‌کند. سیطره نفوذ علم و فرهنگ قم به اماکن مختلف رسیده و سبب شفاعت می‌شوند. کسانی که به حضرت معصومه(علیهاالسلام) رو آورده‌اند چه اشکالی دارد که اگر کسی از آنان در روز قیامت مشکلی داشت مورد شفاعت قرار بگیرد.

نفوذ هدایت حضرت به جهان می‌طلبد که آنها از شفاعت گسترده ایشان هم بهره ببرند

شهادت امام جعفر الصادق"ع" تسلیت باد

ابو عبدالله، جعفر بن محمد الصادق معروف به  امام جعفر صادق، امام ششم ما شیعیان  است که مااز وی با عنوان " امام صادق " یاد می‌کنیم. وی فرزند  امام محمد باقر و مادرش ام‌فروه است. او در ۱۷ ربیع الاول (سال ۸۳ هجری قمری ) مطابق با(۷۰۲-۷۰۳ میلادی) در مدینه بدنیا آمد. او توسط منصور دوانیقی، خلیفه عباسی مسموم و در ۲۵ شوال ۱۴۸ هجری قمری در سن ۶۵ سالگی در مدینه به شهادت رسید. آن امام بزرگوار بیشترین سال عمر را در میان یازده امام اول شیعیان داشته‌است. محل دفن وی کنار قبر پدربزرگوارش در قبرستان بقیع شهر مدینه‌است.

او در سن ۳۱ سالگی پس از شهادت پدرش بزرگوارش به امامت رسید. امامت او همزمان با سال‌های پایانی حکومت بنی امیه و سال‌های آغازین حکومت بنی عباس بود. به علت ضعف و عدم استقرار نظام سیاسی، آن امام همام"ع" فرصت بسیار مناسبی برای فعالیت فرهنگی و مذهبی به دست آورد. از سوی دیگر نیز عصر وی زمان جنبش فرهنگی و فکری و برخورد فرق و مذاهب گوناگون در جهان اسلام بود. زمینه فعالیت به گونه‌ای برای وی فراهم بود، که بیشترین احادیث شیعه در تمام زمینه‌ها از  امام جعفر صادق"ع" نقل گردیده و مذهب تشیع به نام مذهب جعفری خوانده می‌شود. فقه شیعه نیز عمدتاً بر روایات به‌جای مانده از آن امام عزیز مبتنی‌ است، به همین جهت مکتب فقهی ما شیعیان دوازده امامی را مذهب جعفری نیز می‌نامند.


               

                      

الا اي لاله ي خوشبو، عزيز آل پيغمبر
که بهر دين و قرآنت چنين گرديده اي پرپر
شده زين غم، گل خاتم، مدينه غرق در ماتم
دوصد لعنت به آنکس باد که مسمومت نمود از زهر


پاسخ به یک شبهه...آیاحجاب حق الله است یا حق الناس؟

به گزارش خبرگزاری حوزه، حضرت آیت الله جوادی آملی در نوشتاری جایگاه و ارزش حجاب زن و لزوم توجه بانوان به آن را ،تحت عنوان پرسشی پاسخ دادند. 

*سؤال :چرا اسلام بانوان را ملزم به رعايت حجاب كرده است و آیا این الزام براى زن محدوديتى دارد؟‎ 

 ‎راه حلّ اين شبهه و تبيين حجاب در بينش قرآن كريم اين است كه زن بايد كاملاً درك كند كه حجاب او تنها ‏مربوط به خود او یا مرد سرپرست او و یا حتی خانواده ی وی نيست تا بگويد من از حق خودم صرف‏ نظر كردم، مرد بگويد ‏من راضيم و یا اعضاى خانواده رضايت دهند، بلکه حجاب زن، حقى الهى است، ‏لذا مى ‏بينيد در جهان غرب و كشورهايى كه به قانون غربى مبتلا هستند، اگر زن همسردارى آلوده شد و ‏شوهرش رضايت داد، قوانين آن ها پرونده را مختومه اعلام مى‏ كنند، اما در اسلام اين‌گونه نيست، یعنی حرمت زن،‏ اختصاص به خود زن، شوهر ، برادر و فرزندانش ندارد به عبارتی اگر همه رضايت دهند، قرآن ‏راضى نخواهد بود، چون حرمت و حيثيت زن به عنوان حق‏ اللَّه مطرح است، خداى سبحان زن را با سرمايه ی ‏عاطفه آفريده است تا معلّم رقّت بوده و پيام عاطفه بياورد، حال اگر جامعه‏ اى اين درس رقّت و عاطفه را ترك نموده و به ‏دنبال غريزه و شهوت رفتند، به همان فسادى مبتلا مى ‏شوند كه در غرب ظهور كرده است. بنابراین كسى نمی‌تواند نسبت به نداشتن حجاب رضايت داشته باشد. از اين جهت است که قرآن كريم مى ‏گويد، هر گروهى، اگر راضى هم ‏باشند، شما حد الهى را در برابر آلودگى اجرا كنيد، معلوم مى ‏شود عصمت زن، حق‏ الله است و به هيچ ‏كسى ارتباط ندارد. قهراً همه ی اعضاى خانواده، اعضاى جامعه و حتی خود زن، امين امانت الهى هستند. زن ‏به عنوان امين حق‏ الله از نظر قرآن مطرح است، يعنى اين مقام، حرمت و حيثيت را خداى سبحان (كه ‏حق خود اوست)، به زن داده و فرموده است: اين حق مرا به عنوان امانت حفظ كند، آن‌گاه جامعه به صورتى ‏درمى‏ آيد كه شما در ايران مى‏ بينيد، جهان در برابر ايران خضوع نموده است، زيرا كه در مسأله ی جنگ تا آخرين ‏لحظه، صبر نمود و كارى كه برخلاف عاطفه، رقت، رأفت و رحمت باشد انجام نداد. با اين كه دشمنان او از ‏آغاز، حمله به مناطق مسكونى، كشتار بى‏ رحمانه ی بى‏ گناهان و غير نظامى‏ ها را مشروع نمودند.‏‎ ‎جامعه‏ اى كه قرآن در آن حاكم باشد، جامعه ی عاطفه است، راز اين امر نیز در این است كه نيمى از جامعه را ‏معلمان عاطفه که همان مادران می‌باشند، به عهده دارند چه بخواهيم، چه نخواهيم، چه بدانيم و چه ندانيم اصول ‏خانواده درس رأفت و رقّت مى‏ دهد، و رأفت و رقّت در همه ی مسائل كارساز است‎.