وقتی که امام حسین (ع) بعد از خداحافظی با حضرت سکینه (س) می خواست از خیمه خارج شود ، حضرت زینب(س) گفت: « برادرم کمی صبر کن تا از نگاهم توشه ای بردارم چراکه بعد از این دیگر تو را نمی بینم.»

و احطن به النسوان فتصارخن بالبکاء فسکتهن الحسین (ع) و قال لهن فان البکاء امامکن.

زنان دور حضرت جمع شدند و می گریستند.حضرت آنان را ساکت کرد و فرمود:آرام باشید شما گریه در پیش دارید.

آنگاه حضرت فرمود: « خواهرم پیراهن کهنه ای برایم بیاور که کسی از این قوم به آن چشم طمعی نداشته باشدکه آن را زیر لباس هایم بپوشم تا برهنه نباشم .زیرا من کشته می شوم و لباس هایم را به غارت می برند.

کتاب عیون العبری ، ص